استاد با بیان نکته که محوریت قرآن در پاسخگویی به شبهات، مستلزم احیای روش‌های تفسیری و بلاغی آن است و ما نیازمند «تفکر قرآنی» در پاسخگویی هستیم، نه صرفاً «نقل قرآنی» مباحث خود را آغاز نمود.
پدیده شبهات دینی، به‌ویژه در عصر حاضر و در پی گسترش ابزارهای نوین ارتباطی، به چالشی مهم در حوزه عقاید تبدیل شده است. محوریت قرآن به معنای اتخاذ اصول و روش‌های پاسخگویی مستنبط از آیات و ظرایف بلاغی کلام الهی است قرآن صرفاً منبع محتوایی پاسخ نیست، بلکه خود مَدرَس پاسخگویی است و با به‌کارگیری اصول سه‌گانه توحیدمحوری، فطرت‌گرایی و عقلانیت تدریجی، به استحکام ایمان و هدایت نهایی انسان می‌پردازد.
ارکان محوری محوریت قرآن در پاسخگویی
استفاده از ظرایف بلاغی و هنری: تأکید قرآن بر قالب‌های بیانی متناسب با سطح مخاطب (مَثَل، قصه، استفهام انکاری) که پاسخ را از یک مجادله خشک به یک تبیین مؤثر تبدیل می‌کند.
پاسخ‌های زمینه‌محور: قرآن در مواجهه با شبهات مشرکان، یهود و نصاری، از روش‌های متمایز و متناسب با تاریخ و پیش‌فرض‌های هر گروه بهره برده است
پاسخ‌های قرآن، شبهه را به یک سؤال توحیدی ارجاع می‌دهند
به‌طوری که هرگونه تردید، تزلزلی در اصل یگانگی خداوند و حکمت او تلقی شود.
قرآن با مخاطب، گام به گام پیش می‌رود.
#پژوهش_قرآن_محوری
#مدرسه_علمیه_نورالهدی_ماهدشت
#مرکز_مدیریت_حوزه_علمیه_خواهران_استان_البرز
