سایت مدرسه علمیه نورالهدی

مدسه علمیه نورالهدی نشست پژوهشی با عنوان «مهارت گفتار از منظر جنسیت؛ واکاوی نسبت عقل، زبان و قدرت در منظومهٔ گفتار زنانه» را برگزار کرد.
استاد ابتدا به جایگاه عقل و زبان در اندیشه اسلام پرداخت:  در اندیشه اسلامی زبان نه تنها ابزار ارتباط، که مجرای تجلّی عقل و ایمان شمرده می‌شود.در روایات اهل‌بیت (ع)، عقل اساس دین معرفی شده است: «العَقلُ ما عُبِدَ به الرَّحمن و اكتُسِبَ به الجِنان» (کافی، ج۱، ص۱۱).
عقل در نگاه شیعی، منشأ سنجش قول، فعل و حتی زبان است؛ به همین سبب، گفتارِ حکیمانه نشانه‌ی تعقّل است نه جنسیت. از طرفی طبق حدیثی از
امیرالمؤمنین(ع): «الإنسانُ مخبوءٌ تحتَ لِسانه»
زبان، آیینه‌ی عقل است؛ به‌گونه‌ای که گفتار زن یا مرد، معیار سنجش عقلانی و اخلاقی اوست.تفاوت‌های زبانی میان زن و مرد دراسلام امری تربیتی و معرفتی است.
الگوهای گفتارزنانه در اسلام
۱. گفتار حضرت زهرا(س) در خطبه فدکیه نمونه‌ای از سخن عقلانیِ توأم با قدرت است؛ زبانی که هم عاطفی و هم استدلالی است.
۲. گفتارحضرت زینب(س)  نماد توازن میان عقل، زبان و قدرت می‌باشد؛ زن نه در حاشیه‌ی قدرت که در مرکز گفتار توحیدی است.
در هر دو نمونه، زبان زنانه نه تابع احساس بلکه حامل معرفت است
در نگرش شیعی، قدرت زبانی ریشه در عقل قدسی دارد نه در رقابت جنسیتی. عقل زنانه و مردانه در جوهر انسانیت واحدند؛ تفاوت در نحوه‌ی ظهور و تربیت است.زبان زنانه در نگاه اسلام، زبانِ حقیقت، عفاف و حکمت است؛ نه زبان حاشیه‌نشینی و ضعف.